Heel alleen
Éponine:
En nu ben ik opnieuw alleen, opnieuw alleen in 't onbekende
De grijze straat, de grijze stad, waar moet ik heen, tot wie mij wenden?
De nacht trekt naderbij, ik beeld mij in, hij is bij mij
Soms loop ik eenzaam door de nacht, als burgers slapen vol vertrouwen
Ik denk aan hem en droom van hem en laat hem mij gezelschap hou'en
In 't donker uur na elf kan ik wegzinken in mezelf
Heel alleen, maar naast me in verbeelding
Wandelt hij tot aan de grijze scheem'ring
k' Verbeeld me dan, hij streelt me dan, omarmt me
Ik huiver krijg het koud, de ogen dicht, z'n lijf verwarmt me
Het trottoir lijkt zilver in de regen
De rivier krijgt lichtjes in de nevel
In het duister zijn bomen vol met sterren
Hij zegt geen woord, we lopen voort naar 'n leven in de verte
En ik weet, ik beeld me alles in
't Zijn gesprekken met mijzelf en niet met hem
Hij is blind voor alles, 't heeft geen zin
Als ik zeg, ik zie een weg voor ons
Mijn liefste, als bij het ochtendgloren
Jij verdwijnt, wordt alles als tevoren
Dan kolkt weer de rivier woest en verlaten
De bomen kaal en allemaal weer vreemden in de straten
Mijn liefste, 'k begin het nu te leren
M'n bestaan vul ik met fantaseren
Jouw wereld draait door, 't zal jou niet deren
Dat ik daaraan geen deel meer heb, terwijl ik als geen één
Je lief heb, je lief heb, je lief heb, al ben ik ook alleen

In naam van de vrijheid
Combeferre, Feuilly, Courfeyrac & Prouvaire:
Inzet van de strijd de barrikade hier

Marius:
Laat hun leger maar komen, we lusten ze rauw

Enjolras:
Wees moedig als mens en geen angstig dier

Grantaire:
Ze krijgen een beurt beir, dat merken ze gauw

Combeferre:
Nu beginnt het pas echt

Courfeyrac:
In naam van de frijheid stervensbereid
En ik zal me begeven in 't heetst van de strijd

Feuilly:
Kom maar op, heb de moed, 'k geef m'n bloed

Leger Officier:
Hoor, barrikadebezetters dit nieuws
Niemand snelt jullie te hulp in 't gevecht
Je bent alleen, zonder een vriend
Geef op de strijd, of stèrf

Enjolras:
Grove leugens, 'k weet verdomd
Dat het volk in opstand komt

Enjolras & de anderen:
Grove leugens, 'k weet verdomd
Dat het volk in opstand komt

Javert op de barrikade
Javert:
Vrienden, hoor toe, ja, ik deed als beloofd
'k Heb hun aantal geteld, ik was weer onder hen
Hen, die ik zo goed ken
Kennis is macht, want hun leger is groot
Da's niet mis te verstaan, dus we moeten zeer slim zijn
Om hen te verslaan

Enjolras:
Heb moed
Als je weet van hun strategie, verstoor je die
Ieder volk vecht op eigen manier
En wij zullen overwinnen

Javert:
Ik luisterde hun plannen af, er zal geen aanval zijn vannacht
Nee, ze hong'ren jullie uit, dus geen gevecht, heel slim bedacht
Houden zich gedekt dan op volle kracht

Wij "ukkies"
Gavroche:
Leugens
Dag, inspecteur, ho gaat 'et? Nou u praat weer met flair
Ik ken deze meneer, de Inspekteur heet Javert
Geloof geen woord van wat ie hier vanavond weer smoest
Hij zag me wel, maar dacht: het kleinje houdt zich wel koest
Wij "ukkies", nooit in tel, dat weten "ukkies" wel
Gemakkelijker prooien, maar ze bijten fel
Pas op voor jonge hondjes en geef ze nooit een schop
Ik vecht als twintig legers en ik geef nooit op
Dáárom ren maar voor je leven, want de "pup" groeit op

Jean Valjean op de barrikade
Joly:
Daar komt een man in uniform
Waarom hierheen gerend?

Valjean:
Ik kom hier als vrijwilliger

Joly:
Kom hier, toon wie je bent

Schildwacht:
U draagt een legeruniform

Valjean:
Zo lieten ze me door

Joly:
Er ligt een leven achter u

Valjean:
Nog veel meer ligt vóór

Joly:
Ziet u die arrestant, mon frère?

Grantaire:
Vrijwilliger als u

Combeferre:
Spion, hij noemt zichzelf Javert

Courfeyrac:
Die krijgt z'n beloning nu

Schildwacht:
Daar komt een aanval, handel vlug

Enjolras:
De strijd begint weldra
Maar als je ons aanvalt in de rug
Vertel je het niet na

Student 1:
Een peleton Sappeurs rukt nu naar de barrikade op

Student 2:
Soldaten volgen, vijfig man of meer

Regen maakt de velden groen
Éponine:
Pieker niet, m'sieur Marius, ik voel de pijn niet meer
Al daalt de regen neer, die kan geen kwaad meer doen
'k Ben hier en jij hoeft niets te doen
Ik voel me veilig nu
En warm en zo vertrouwd
En regen maakt de velden groen

Marius:
Oh Grote God, 'Ponine, jij blijft gezond
Ach heelde maar mijn liefde, deze wond

Éponine:
Jij bent nu eind'lijk dicht bij mij
Koester mij, liefkoos mij

Marius:
Als was 't nog honderd jaar, 'Ponine
Weet dat ik je nooit verliet
't Is echt, ik zweer van niet

Éponine:
De regen deert me niet
Wast schoon, zo schoon als in 't begin
Ik voel me veilig nu
En warm en zo vertrouwd
In jouw omarming slaap ik in
De regen die nu valt, brengt rust, verfrist
Wast alles puur, 't verleden wordt gewist
Ik blijf bij jou, ik ben niet meer bang
De weg hierheen was lang

Drink met mij
Feuilly:
Drink met mij op "lang vorbij"
Zing met mij het lied van toen

Prouvaire:
Ja op elke meid, die God voor me schiep

Joly:
Ja op elke meid, waarmee ik graag sliep

Alle Drie:
'k Zou het graag weer over doen

Grantaire:
Drink met mij op "lang voorbij"
Voel je ook de dood nabij?
Zal de wereld weten waarom je valt?
Word je straks wellicht voor niks neergeknald?
Liegt de hele maatschappij?

Mannen & Vrouwen:
Drink met mij op "lang voorbij"
Elke vriend zwoer jij je trouw

Vrouwen:
Bij de schrijn van vriendschap staat nooit de dood

Mannen & Vrouwen:
Want de wijn van vriendschap blijft eeuwig rood
Proost op mij, ik toost op jou

Marius:
Kan 't me schelen nog de dood, nu ze vaart mijn kust voorbij?
Mijn Cosette die op de wateren zwerft
Huil jij straks, Cosette, als Marius sterft?
Huil je dan, Cosette, voor mij?

Breng hem thuis
Valjean:
Hoor, oh God, mijn gebed
'k Heb op U mijn Vertrouwen gezet
Hij is jong, bang voor 't lot
Tegen hem, zegen hem
Breng hem thuis, breng hem thuis
Breng hem thuis
Zo had ik mij een zoon gewenst
Had God mij vaderschap bereid
De zomer sterft altijd weer
Wat men verwerft, raakt men kwijt
En ik ben oud, haast uit de tijd
Wees hem Heer, goed gezind
Hij is jong, hij is nog maar een kind
Want U neemt en U geeft
Geef hem Heer dat hij leeft
Als ik sterf, neem mij op
Als hij leeft, breng hem thuis
Breng hem thuis, breng hem thuis

Hond eet hond
Thénardier:
Goud blinkt hier m'sieur, 'k sloop het uit uw kies
't Is voor mij een vondst, m'sieur, voor u geen groot verlies
'n Koper vinden? Kinderspel
Gooi 'em op de hoop, gooi 'em bij de rest
Rat onder de rioolratten, de voorpoort van de hel
En kijk de stank bevalt mij wel
Já, ik ruim hier de ouwe rommel op
In de onderwereld waar ook orde heerst en wet
Lijkepikker, zo zinvol is z'n job, ach, een standbeeld moest gezet
Kijk een mooie ring, aardig, kostbaar ding
Dat hier laten liggen zou een ware misdaad zijn
Dank u, m'sieur, so is het spel
Kijk es wat ik vind, sieraad op dit kind
Z'n hartje kwam tot stilstand en voorbij was z'n termijn
Maar 't horloge tikt nog wel
Já, ik ruim hier de ouwe rommel op
Voordat de aarde 't goud zuigt in haar modderige schoot
Ieder zou een moord doen voor deze job, als er bloed vloeit door de goot
Ongehoord, want de hond vreet hier hond
Hier een moord voor een bot in de goot
En God in de Hemel, hij grijpt maar niet in
Want hij is, als dit lijk hier, morsdood
Ik kijk omhoog en zie de hemel
Een grijzende maan kijkt neer
't Is "oogstmaand", nu meneer

Javert's zelfmoord
Javert:
Wie is die man? Wat voor een duivel is hij?
Eerst lokt hij mij in de val en laat vervolgens me vrij
Het was toch juist geweest, als hij m'n lot had beslist
Streep door de zaak en het verleden gewist
Enkel een steek van z'n mes vliegensvlug
Wraak was aan hem, maar hij gaf me 't leven terug
Schande, ik leef met een schuld aan een dief
Schande, 'k verzaak aan 't einde mijn plicht
Ik ben de wet en de wet kent geen spot
'k Spuw z'n erbarmen terug in 't gezicht
Want de kloof tussen ons reikt te ver
Je kiest òf voor Valjean òf Javert
Hoe kan ik toestaan dat die man voortaan m'n heer en meester is
Voortvluchtige, die ik vervolgd heb
Schenkt me nu licht, schenkt me nu leven
Was ik gevallen door zijn hand
Het was terecht, mijn recht te sterven, zo is het spel
En zie: ik leef maar in een hel
Is het dan toch niet waar
Wat ik steeds heb gemeend?
Wordt hen zonden vergeven?
Wordt hen gratie verleend?
En vreet de twijfel nu aan mij?
Aan wie nooit de twijfel heeft gekend
Mij rotsvast hart begint te trillen
Mijn zekerheden zijn overschaduwd
Is het de hemel of de hel?
Waar hij uit komt? Hij, die Javert heeft dood gemaakt
Doordat hij mij het leven schonk
Ik wil grijpen maar ik val
Sterren blijken zwart en koud
Als ik in de afgrond staar
Van een wereld die niet houdt
Ik ontvlucht die wereld nu
Ja, de wereld van Valjean
Dit zal zijn mijn laatste daad
Dit zal zijn mijn laatste gang

Jong studentje
Vrouwen:
Jong studentje, dat van vechtlust straalt
Barrikade-kindren en de ochtend niet gehaald
Jong studentje, hoorde je 't geschrei?
Zag je hoe ze kusten, hoe ze stierven zij aan zij?
Zongen van een wereld nieuw en vrij
En wie wekt hen? Niemand de het deed
Niemand die vertelde van een zomernacht zo wreed
Jong studentje, geen die schieten kon
Vechtend voor een wereld die zou rijzen met de zon
Niets kwam uit, waarvoor hun strijd begon
Niets verandert, alles blijft voorgoed
Ieder jaar een kind erbij, een mond die moet gevoed
't Ouwe liedje, tranen zijn verspild
Wat zal ik gaan bidden, als je toch niet luist'ren wilt
Cirkels, cirkels, 't draait in cirkels, alles is verspild
Cirkels, cirkels, alles is verspild
Geen minuut die eig'lijk van de andere verschilt
Niets verandert, vechten heeft geen zin
Draaien in de draaimolen, terug naar het begin
Draaien, draaien, terug naar het begin

Lege stoelen, lege tafels
Marius:
Dit verdriet is niet te delen
Deze wond doet altijd pijn
Lege stoelen, lege tafels
Nu mijn vrienden niet meer zijn
Hier onstond de revolutie
Hier onstaken zij de vlam
En ze zongen van een toekomst
Van een toekomst, die nooit kwam
Bij die tafel in de hoek daar
Vormden zij een nieuwe staat
En zij zongen daar hun hymne
Oh ik hoor ze weet
Een hymne, die hun doodslied werd
Daar op de barrikade
Eenzaam bij de eerste dageraad
Ik moest leven, jullie sterven
Vergeef me dat het zo moest zijn
Dit verdriet is niet te delen
Deze wond doet altijd pijn
En hun schaduw achter 't venster
En hun schaduw op de grond
Lege stoelen, lege tafels
Waar wij sloten ons verbond
Was het alles waard te sterven?
Dat 's een vraag die dringt en dwingt
Lege stoelen, lege tafels
En geen vriend die ooit meer zingt

Elke dag
Cosette:
Elke tag, denk ik terug aan die nacht en het lied dat toen klonk
M'n hart zingt het uit, m'n hart zingt voor jou
Een lied dat ik nooit vergeten zou
Dat jij je schaamt, je wist die nacht niet eens mijn naam

Marius:
Oh mad'moiselle, zeg je naam, speel geen spel

Cosette:
M'n hart zingt het uit

Valjean:
Ze was immers nooit van mij

Cosette:
Couplet na couplet

Valjean:
Ze is jong, ze is vrij

Cosette:
"Mijn naam is Marius Pontmercy"

Marius:
Cosette, Cosette

Cosette:
Ik zag je wachten en meteen

Valjean:
Liefde, de tuin van elke jeugd

Marius:
Was er maar één

Valjean:
Zo is 't goed

Marius:
En voorgoed

Valjean:
Zo is 't goed

Cosette:
Voor altijd

Marius & Cosette:
En zo werd onze droom

Valjean:
Mijn hart zingt het uit

Marius & Cosette:
Onze droom werk'lijkheid

Valjean:
En het lied schenk ik jou

De bruiloft
Koor:
Dat iedere klok mag luiden deze dag
Dat 't koor der engelen, dat de Heer omringt
Het bruidspaar zegent nu in praal en pracht
En slechts van liefde en van vrede zingt

Majordomus:
Baron en Barones de Thénard willen hun opwachting maken bij de bruidegom

Baas van 't hele feest
Thénardier:
Geeft 't niet 'n kick? Geeft 't niet plezier?
Zuip nu en vreet met d'élite hier
Een adelborst, een rijke jood
Daar tussen door, soms ook een poot
Buiten is Parijs, buiten is de goot
En met een jong kadetje breek ik hier het brood
Baas van 't hele feest, ieder aan de dans
't Is hier makkelijk jatten nou, dus grijp uw kans
Oh wat zien ze er sjiek en keurig uit
Kijk niet in hun beuzen, nog geen rooie duit
Bidden bij de Heer op zondag
Dat de poen van boven komt

Thénardier & Madame Thénardier:
Maar het is hun makke
't Belandt in onze zakken, ja verdomd
Danst de burgerij, lazert er weer een
Help ze overend en je "vangt" meteen
Eis altijd je deel, zuigen als een spons
Barrikades heeft men opgeruimd, niet ons
Weten waar de wind vandaan waait
Stank van geld bevalt ons wel
En 't einde van de race is
Jezus, met u allen naar de hel

Finale
Valjean:
Met jullie hier, sterf ik in vrede
Nu toch op mijn bestaan, uiteind'lijk zegen rust

Cosette:
Oh nee u leeft, Papa, u leeft weer op
't Is te vroeg, te vroeg een tot ziens

Valjean:
Wil Cosette mij nog in leven zien?
Ach wie weet, ach misschien
Op dit blad heb ik mijn wil geschreven
Als ik slaap, lees 'm wat ik heb verborgen
Het geheim van ons, die van je hielden
Jouw moeder stierf voor jou en gaf me jou om voor te zorgen

Fantine:
Ga met mij, naar 'n leven zonder keten
Al 't verdriet Goddank, Goddank, geleden
U daarboven, bezie hem met erbarmen

Valjean:
Vergeef me alle zonden en geleid me in uw armen

Fantine & Éponine:
Neem mijn hand, en leid mij naar verlossing
Houd van mij, want liefde is onsterfelijk

Fantine, Éponine & Valjean:
En herinner de woorden eens gesproken
Al wie een ander liefheeft ziet het aangezicht van God

Koor:
Hoor je 't zingen in de nacht van al de mensen in het dal?
Die met liederen op zoek zijn naar het licht in het heelal
Miserabel is hun lot maar altijd flakkert weer de vlam
Zelfs de zwartste nacht verdween, toen de zon weer kwam
Zij verblijven in de tuinen waar de Heer van Vrede woont
Waar men loopt achter de ploegschaar en geen mens z'n zwaard meer toont
De keten gebroken en ieder wordt eerlijk beloond

Allen:
Doe je met de kruistocht mee? Volg je ons vredesbataljon?
Daar boven op de barrikade zie je een nieuwe horizon
Hoor het kloppen van jouw hart is als een trom die nooit verstomt
Vol van verwachting van een wereld die morgen komt
Doe je met de kruistocht mee? Volg je ons vredesbataljon?
Daar boven op de barrikade zie je een nieuwe horizon
Hoor het kloppen van jouw hart is als een trom die nooit verstomt
Vol van verwachting van een wereld die morgen komt
Die morgen komt