DESDE SEOANE A SARRIA

 Corgas largas hai en Seoane

Saltaportelos na Ciguñeira

Penas duras as do Agro

Queimaseves en Rodriz

Pleiteantes os da Cova

Quimaristas os de Pozo

Campaneiros os de Saa

Gardacabras na Costa

Tiracoetes en Escarlán

Fogueteiros en Santaia

e os ladrós están en Sarria

 PARAMO SI RELEMBRO (Arcadio López Casanova 1967 )

Cando abro a fiestra de mañán e me chega un ar limpo de outono

desde o Páramo , e vexo  a terra aberta en sucos,

como pechar entón os ollos e  volver  a aqueles anos nos que

a xente andaba  entre alambradas , co fusil ( a Historia  estudieina , sin

libros moitas veces ), e na casa  os abós  i  a mai dician :

“que será  do Manuel , tran os xornais ….”

 Cantas tristezas hai de todo  esto ?

  Como volver a relembrar aqueles  tempos dunha  posguerra  i a

paisaxe  igoal co corazón ,erma , sin carros  que  baixaran  do  monte

o pan  para as airas ,

as campas languidas sen centeo ,

aqueles vraus sin sol , porque era o pranto soio entre nós ,

decide , como agora que abro  a fiestra e de súpeto está  a terra  toda en sucos

medrando  cara a esperanza  e men a bubela  co seu canto  de limpo

outono , vou volver…….(Entón  eu era un neno afeito  na tristeza ).

  Agora , si , que  podo abrir os ollos sin ver a noite chea  de fusiles

i escoitar que  en silencio  os abós choran  e chorar eu tamén , sin saber

ainda  as historias de guerra , para que vou

renacer  a nenez  ametrallada ……

I  é que  a mañán de novo éntrame cando aparez xa

dourada polo outono  a longura do Páramo  e

contemplo  Santandrea , Piñeiro, San Martiño , Vilarmosteiro

As Gándaras , Reboreda , Ardeverde , Trebolle , e  boto  a andar  por

estas terras de onte , pronunciadas nun silencio de carmen , baixo un sol

amencido para mirar ó futuro.

                                                         Arcadio López Casanova

(Arcadio López Casanova e o seu irmao , fixeron sendo rapazes o Míngole Tíngole , un libro sobre as historias que contaba Domingo dos Figos , que vivía na casa do Hospital de Parapar .primeiro libro sobre os contos e tradición popular do lugar .

 A CRUZ DA PEDRIGUEIRA

Polo ano vinteun apedrou , e despois trouxo Don Cesario  as cruces e   

puxeronse  en Mundin  e outra en Lamacemón .

E daquela non volveu a apedrar .

Fora unha mala época de colleitas .Hoxe pódense ver cruces en Saa , no cimo do monte da Greimunde , na subida ó Castelo desde Paredes , e polo visto , todas datan daquela mala etapa de colleitas que cambiou ó ser postas estas .