Este ourensán, que naceu nos anos trinta e presenciou as consecuencias do fraticidio da guerra, atesoura nas súa alma todo o que os tempos ensinan. Luis Cid, que nas súas entrañas atesoura un auténtico "Campeador", fáise artista porque precisa da Arte para ser; enrestrada a súa plumilla cal Tizona, redime agora para o home os mitos, as personaxes fabuladas, os productos imprescindibles da ensoñación e da fantasía, sen os que o ser humano non pode acceder á plenitude.

Como calquera persoa que mereza o cualificativo de artista, crea a partir da fertilidade da súa mente e a pericia do seu oficio, facendo máis rica a sociedade e a quen temos a sorte de saborear na súa extensa obra.

Autodidacta de escola, coidadoso nos trazados, cos pés en Galicia e o espíritu no Olimpo, Luis milita na reducida fronte de quen dialoga cos deuses. Por iso, iste sexagenario pintor ó longo da súa traxectoria foi esculpindo en si mesmo un adolescente sempiterno que medra, crea e recrea partindo do debuxo ilusionante.

José María Núñez