Chapitro VIII
Me tre rapide lernis quale konocar plu
bone ta floro. En la planeto di la princeto sempre kreskabis simpla flori olqui
havis nur un serio de petali, okupante poka spaco e jenante nulu. Ta simpla
flori aparis singlamatine inter la herbi e velkis vespere. Ma ta qua jermifis
de semino arivita de nekonocata loko e la princeto atence observis dum olua
sproso, esis tote diferanta kam la cetera semini. Malgre la detaloza observado
da la princeto, lu ne esis kapabla deskovrar olua klaso. Forsan ta esis nova
speco de baobabo. Ma la arbusteto balde cesis kreskar e produktis granda
burjono. La princeto, qua esis apud la arbusteto kande olu burjonifis, esperis
mirakloza aparo ek la granda burjono, ma la floro shirmata en sua verda kuraso,
senfine preparis olua beleso. Olu sorgoze selektis sua kolori e lente vestizis
su montrante unope olua petali, nam olu nulakaze intencis naskar tote krumplita
quale la papavereti, olu intencis aparar en la splendideso di olua beleso. Ha ! olu esis tre koketa ! Olua misterioza tualetado duris
plura dii. Uladie dum la jornesko, aparis samatempe kam la suno la tota beleso
di la floro. Ed olu, qua tante sorgoze e senhaste laboris, dicis ocitante :

- Ha ! Me pregas pardono... me jus vekis... me
ankore ne pektis me...!
La princeto ne povis celar ilua admiro
a la floro :
- Quante bela vu esas
!
- Ka no ?
–dolce respondis la floro-. Pluse me naskis samatempe kam la suno...
La princeto konstatis ke la modesteso
ne esis la qualeso maxim importanta di la floro, ma olu esis tante bela !
- Me kredas ke nun esas la kloko por
dejunetar –dicis la floro-. Voluntez kelke atencar me...
E la princeto, tote konfuza, serchis
irigacilo por donar aquo fresha a la floro.

Tale la floro tormenteskis la princeto
pro olua frivoleso. Uladie, exemple, parolante pri olua quar dorni, olu dicis a
la princeto :
- Ya povas venar tigri, kun sua
ungli...
- En mea planeto esas nula tigro
–dicis la princeto-, pluse la tigri ne
manjas herbo.
- Ma me ne esas herbo –respondis dolce
la floro.
- Pardonez...
- Me ne timas la tigri, ma me abominas
la aerosufli. Ka vu ne havas paravento ?

“Abominar la aerosufli... to ne esas avantajo
por planto –pensis la princeto- Ta floro esas tro komplikata...”

- Dum la nokto me deziras ke vu
protektez me per vitra klosho. Hike la vetero esas tre kolda. Ta planeto esas
poke komfortoza, ma olta deube me venis...

Subite la floro cesis olua parolado.
Olu arivis a la planeto di la princeto kom semino, do olu nulakaze povis
konocar altra planeti. Shamita pro esar surprizita dum ke olu naive mentiis
tante evidente, olu ulafoye tusis intence disimular la mentiajo e dicis a la princeto :
- Ka vu havas paravento
?
- Ya me intencis serchar la paravento,
ma vu paroleskis a me...
Lore la floro exajeris olua tusado por
sentigar remorsi a la princeto. Tale la princeto, malgre la granda bonvoleso di
lua amoro, dubitis pri la floro. Lu aceptis vorti ne importanta kom serioza, e
to tre multe desfelicigis lu.
- Me nulatempe devis askoltar olua
vorti –lu dicis a me-. Onu devas nulatempe askoltar la flori. Suficas regardar
e flarar oli. La aromo ek mea floro plenigis la tota planeto, ma ton me ne
savis juar. Ta afero pri la ungli di la tigri, olqua tante multe jenis me,
devus emocigar me...
La princeto anke konfesis a me :
- Lore me esis kapabla
komprenar nulo ! Me devus judikar la floro segun olua
agi e nulakaze segun olua paroli. Olu donacis a me joyo ed aromo. Me nulatempe
devis fugar ek la planeto. Me devis divinar olua tenereso celita sub olua naiva
ruzo. La flori esas tante kontredicanta ! Ma lore me
esis tro yuna por savar amar olu !
Antea chapitro Sequanta chapitro Indexo