Chapitro VIII

 

Me tre rapide lernis quale konocar plu bone ta floro. En la planeto di la princeto sempre kreskabis simpla flori olqui havis nur un serio de petali, okupante poka spaco e jenante nulu. Ta simpla flori aparis singlamatine inter la herbi e velkis vespere. Ma ta qua jermifis de semino arivita de nekonocata loko e la princeto atence observis dum olua sproso, esis tote diferanta kam la cetera semini. Malgre la detaloza observado da la princeto, lu ne esis kapabla deskovrar olua klaso. Forsan ta esis nova speco de baobabo. Ma la arbusteto balde cesis kreskar e produktis granda burjono. La princeto, qua esis apud la arbusteto kande olu burjonifis, esperis mirakloza aparo ek la granda burjono, ma la floro shirmata en sua verda kuraso, senfine preparis olua beleso. Olu sorgoze selektis sua kolori e lente vestizis su montrante unope olua petali, nam olu nulakaze intencis naskar tote krumplita quale la papavereti, olu intencis aparar en la splendideso di olua beleso. Ha ! olu esis tre koketa ! Olua misterioza tualetado duris plura dii. Uladie dum la jornesko, aparis samatempe kam la suno la tota beleso di la floro. Ed olu, qua tante sorgoze e senhaste laboris, dicis ocitante :

 

- Ha !  Me pregas pardono... me jus vekis... me ankore ne pektis me...!

 

La princeto ne povis celar ilua admiro a la floro :

 

- Quante bela vu esas !

 

- Ka no ? –dolce respondis la floro-. Pluse me naskis samatempe kam la suno...

 

La princeto konstatis ke la modesteso ne esis la qualeso maxim importanta di la floro, ma olu esis tante bela !

 

- Me kredas ke nun esas la kloko por dejunetar –dicis la floro-. Voluntez kelke atencar me...

 

E la princeto, tote konfuza, serchis irigacilo por donar aquo fresha a la floro.

 

 

Tale la floro tormenteskis la princeto pro olua frivoleso. Uladie, exemple, parolante pri olua quar dorni, olu dicis a la princeto :

 

- Ya povas venar tigri, kun sua ungli...

- En mea planeto esas nula tigro –dicis la princeto-,  pluse la tigri ne manjas herbo.

- Ma me ne esas herbo –respondis dolce la floro.

- Pardonez...

- Me ne timas la tigri, ma me abominas la aerosufli. Ka vu ne havas paravento ?

 

 

 “Abominar la aerosufli... to ne esas avantajo por planto –pensis la princeto- Ta floro esas tro komplikata...”

- Dum la nokto me deziras ke vu protektez me per vitra klosho. Hike la vetero esas tre kolda. Ta planeto esas poke komfortoza, ma olta deube me venis...

Subite la floro cesis olua parolado. Olu arivis a la planeto di la princeto kom semino, do olu nulakaze povis konocar altra planeti. Shamita pro esar surprizita dum ke olu naive mentiis tante evidente, olu ulafoye tusis intence disimular la mentiajo e dicis a la princeto :

 

- Ka vu havas paravento ?

- Ya me intencis serchar la paravento, ma vu paroleskis a me...

 

Lore la floro exajeris olua tusado por sentigar remorsi a la princeto. Tale la princeto, malgre la granda bonvoleso di lua amoro, dubitis pri la floro. Lu aceptis vorti ne importanta kom serioza, e to tre multe desfelicigis lu.

 

- Me nulatempe devis askoltar olua vorti –lu dicis a me-. Onu devas nulatempe askoltar la flori. Suficas regardar e flarar oli. La aromo ek mea floro plenigis la tota planeto, ma ton me ne savis juar. Ta afero pri la ungli di la tigri, olqua tante multe jenis me, devus emocigar me...

 

La princeto anke konfesis a me :

  

- Lore me esis kapabla komprenar nulo ! Me devus judikar la floro segun olua agi e nulakaze segun olua paroli. Olu donacis a me joyo ed aromo. Me nulatempe devis fugar ek la planeto. Me devis divinar olua tenereso celita sub olua naiva ruzo. La flori esas tante kontredicanta ! Ma lore me esis tro yuna por savar amar olu !

 



Antea chapitro       Sequanta chapitro       Indexo


1