Chapitro XVII
Kande onu volas esar injenioza, do
ulafoye onu kelke mentias. Me ne esis tre honesta kande me parolis pri la
lanternisti. Me riskas montrar a vi falsa ideo pri nia planeto a ti qui ne
konocas olu. La personi okupas tre poka spaco sur Tero. Se la duamilamilioni de
habitanti di Tero esis stacinta tre proxime inter su, quale en politikala
asemblo surstrada, lore li omna kontenesus en publika placo quadrata di qua
latero esus longa ye duadek milii. Onu povus amasigar la kompleta homaro sur la
maxim mikra insulo di la oceano Pacifiko.
Kompreneble la adulti lon ne kredos,
nam li opinionas ke li okupas granda spaco pro ke li esas tre importanta, same
kam la baobabi. Do konsilez ke li kalkulez lo. Li tre multe prizas la nombri e
ta kalkulo facinos li. Ma vi ne disipez via tempo, pro ke to esus neutila.
Lore, fidez a me.
Kande la princeto ja arivis sur Tero,
lu tre multe surprizesis pro ke lu vidis nulu. Lu timeskis erorir pri la
planeto, ma ringo luno-kolora movis su sur la sablo.
- Bona nokto !
–dicis la surprizata princeto.
- Bona nokto !
–dicis la serpento.
- Adsur qua planeto me falis ? –questionis la princeto.
- Adsur Tero, sur Afrika. –respondis
la serpento.
- Ha !... Kad
esas nulu sur Tero ?
- To esas la
dezerto, e nulu esas sur la dezerti. Tero esas tre granda –dicis la serpento.
La princeto sideskis sur stono e levis
lua okuli a la cielo.
- Me questionas a me –lu dicis- ka la
steli intence brilas por ke uladie singlu povez trovar sua stelo. Videz mea
planeto, olu esas exakte super ni... ma tre fore !
- Olu esas bela planeto –dicis la
serpento-. Por quo vu venis adhike ?
- Esas chagreneto inter floro e me
–dicis la princeto.
- Ha ! –dicis
la serpento.
E la du permanis silence.
- Ube esas la personi
? –klamis fine la princeto-. Onu esas kelke
sola sur la dezerto...
- Inter la personi onu anke esas sola
–dicis la serpento.
La princeto regardis la serpento
longatempe.
- Vu esas stranja animalo
! –dicis la princeto-. Vu esas tam tenua kam
fingro...
- Yes, ma me esas plu potenta kam
fingro di rejo –dicis la serpento.
La princeto ridetis.
- Me ne kredas ke vu esas tre potenta,
mem vu ne havas pedi... nek vu povas voyajar...
- Me povas transportar vu plu fore kam
navo -dicis la serpento.
Ed olu spulis la maleolo di la
princeto, same kam ora braceleto.
- Ta quan me tushas retroiras a la
tero deube lu venis. Ma vu esas pura e vu venas de stelo...
La princeto nulon respondis.
- Me kompatas vu, qua esas tante sola
sur ta harda granita Tero. Me povas helpar vu se vu sentas nostalgio a vua planeto.
Me povas...
- Ho ! –dicis la princeto-. Me bone komprenis, ma pro quo vu sempre
parolas enigmatoze ?
- Me solvas omna enigmati –dicis la
serpento.
E la du permanis silence.